4 September - Panega Ecotrail 

Vanochtend liep het allemaal toch iets minder gesmeerd dan verwacht. Elsa was niet helemaal fit, dus zijn we de morgen wat rustig begonnen. Heel vervelend voor haar. Gelukkig kwam ze weer een beetje bij. We hebben onze plannen wel iets omgegooid en zijn dus vertrokken naar Panega Eco trail vlakbij Lukovit ten noorden van Sofia. Dit is een schilderachtig wandelpad langs de rivier Panega, omringd door veel groen, authentieke houten bruggen en melkachtig blauw water. Het park is voorzien van prachtige rustplekken en rotswanden. 

We konden kiezen om met een speedboot of waterfiets het gebied te verkennen. Wij kozen voor wandelen. Het pad is zo'n 2 a 2,5 kilometer lang. We hebben genoten van de rust om ons heen, druk was het er niet. We namen onze tijd om wat foto's te maken van deze prachtige omgeving. Na de route te hebben gewandeld, moesten we hetzelfde stuk ook weer teruglopen. Konden we het ook eens van de andere kant bekijken 😉 Het was een goede keuze om deze dag mee te beginnen! ❤️  

Prohodna Cave 

Een kwartiertje vanaf Panega Eco Trail vind je de Prohodna grotten, ook wel "God zijn ogen" genoemd. De naam is ontstaan door 2 grote oogvormige openingen in het plafond van deze grot. Door verschillende natuur- en weersomstandigheden levert dit soms hele mooie plaatjes op. We hadden eerlijk gezegd niet zulke hoge verwachtingen van deze grot, achteraf gezien: Echt een aanrader! Wat ontzettend mooi!! Kijk ook eens op de foto's hoe klein we daar zijn 😂

De grot heeft 2 ingangen die tegenover elkaar liggen. De ' kleine' ingang is zo'n 35 meter hoog, de groter ingang zo'n 45 meter. We hoefden geen entree of parkeergeld te betalen. Er lijkt ook niet echt sprake van beheer, er zijn dan ook geen aangelegde wandelpaden of iets dergelijks. Het was dus goed opletten voor de enkels om valpartijen te voorkomen. Zo blij dat we hier toch naartoe zijn gegaan!

Devetashka Cave  

Het was nog 1,5 uur rijden naar deze grot maar ook deze stond op ons lijstje. Het was boven verwachting dat we deze grot ook nog konden bezoeken op deze overvolle dag 😁💪🏻 

Je vindt de grot op zo'n 2 kilometer van Devetaki. Deze grot behoort tot de grootste natuurlijke ruimtes in de Balkan. De ingang is 35 meter breed en 30 meter hoog. Als je eenmaal binnen bent opent zich een indrukwekkende hal met 7 grote openingen in het plafond die wel tussen de 60 en 100 meter hoog zijn. De grot is in totaal 2,4 kilometer lang, niet alles was te bezichtigen. In de donkere gedeeltes wonen ontzettend veel vleermuizen (geschat zo'n 30.000-35.000 in 15 verschillende soorten) die daar hun gezinnetjes verder aan het uitbreiden zijn. Hiervoor hebben ze natuurlijk wat privacy nodig 😉😅

Wat voel je je immens klein als je daar loopt tussen de sfeervolle houten hekken, langs de struiken en een kabbelend beekje als aftakking van de nabij gelegen rivier. De geur van de vleermuizen had van mij echter wel achterwege mogen blijven 😝😂 Toch had ik het niet willen missen!

We zijn onderweg nog gestopt in Lovetsj om een hapje te eten voordat we aan onze 2 uur durende terugreis begonnen. Echt belachelijk wat je hier betaalt voor eten, te leuk om niet te delen: 

 1 caprese salade (tomaat /mozzarella) 400 gr
1 bakje friet 220 gr
1 bakje gekruide aardappel wedges 200 gr
1 kip skrewer 120 gr
Varkensribbetjes 300 gr
2x cola zero 330 ml 

We waren € 21,50 kwijt 😲😲😲😲
Genoten! En veilig thuis gekomen. Ruim 17.000 stappen in the pocket 🤗 Het is al weer laat (01.30 uur) en tijd om te gaan slapen! Morgen een herkansing, dan hopen we naar het fort en de grotten te gaan die vandaag op de planning stonden 🤞🏻

5 September - Belogradchik Fortress 

Op vakantie lijkt het heel normaal te worden om onze wekker te zetten. We willen ook altijd zoveel doen en zien! Dus om half 8 ging dat r*tding weer af na een kort nachtje. Toch stond ik wel enthousiast naast mijn bed. Want hoewel het een lange rit van ruim 3 uren is, konden we het Fort van Belogradchik niet aan ons voorbij laten gaan!

Om half 10 zaten we in de auto en met de nodige tussenstops (lees: koffie- en plaspauzes) kwamen we rond 14.00 uur aan bij het fort. We betaalden zo'n 35 Bulgaarse Lev (ongeveer 17 euro) voor de entree en het parkeren. Daarnaast hebben we voor een paar euro geluncht.

Het fort wordt ook wel Kaleto genoemd en is gebouwd in de 1e-3e na Christus in de Romeinse tijd en diende oorspronkelijk om de handelsroutes in de regio te beschermen. In de 14e eeuw bouwde tsaar Ivan Strasimir de vestiging verder uit. Hierdoor werd het een van de belangrijkste bolwerken in de regio. Het geheel strekt zich uit over zo'n 30 kilometer met rotsformaties die namen dragen als Adam & Eva, de Madonna, de Dervish, de schaapsherder etc. Dit allemaal gebaseerd op wat mensen in de rotsformaties herkenden.

Het was al rond half 5 toen we ons eindelijk los konden maken van al dat natuurschoon. Het werd tijd om terug te gaan, want we hadden een lange rit voor de boeg. Na 1,5 uur rijden, streken we neer in Berkovitsa voor een simpele avond maaltijd. Het dorp maakte zich klaar voor een dorpsfeest, of misschien was het wel een doorsnee vrijdag-ole-het-is-weekend-feest, geen idee.

De rest van de rit vonden we wel pittig. We waren beide moe, het was druk op de weg en het werd al donker toen we op de bergweggetjes reden. We waren blij dat we om 21.30 uur thuis waren. Toen onze zooi maar alvast inpakken want morgen vertrekken we richting Plovdiv en dus naar ons 2e verblijf 😁

6 September - Sjenanka Cave 

Szenhanka cave ligt zo'n 5 kilometer zuid-westelijk van het dorp Peshtera. Als je er denkt te zijn, moet je nog een slecht onderhouden, smalle bergweg oprijden (en dus zo'n 2 kilometer in de 1e versnelling alle gaten, hobbels, stenen en kuilen in de weg zien te ontwijken). Dat was al een avontuur op zich. 

De auto konden we wel makkelijk kwijt in de bosrijke omgeving. Het poortje van de toegang was ook makkelijk te vinden. Omdat we ons de afgelopen dagen al zo druk hadden gemaakt, wilden we het vandaag rustig aan doen. Het was dan ook best een verrassing (en tevens een uitdaging) dat we eerst zo'n 850 meter bergopwaarts moesten lopen, een klim van zo'n 150 meter. Ik ben in de afgelopen jaren al in vele grotten geweest, dit was de eerste bovenop een berg. Gelukkig was het niet zo warm en was er veel schaduw op het bospad. Weer goed voor ons stappensaldo zullen we maar zeggen.  

Eenmaal boven was het eerst tijd om bij te komen, wat te drinken en naar het toilet te gaan. Nou, dat was ook weer een heel avontuur. Gisteren waren we onderweg ook al een toilet tegengekomen wat niet meer dan een gat in de grond was. Elsa verloor op die manier haar zonnebril... Hoewel ik het heel sneu vond, heb ik mij rot gelachen zoals een goede vriendin betaamt. Nu moesten we beide kokhalzen omdat het een warm, stinkend, benauwd hok was...

Toen werd het tijd om onze vesten aan te trekken want we begonnen aan de afdaling in de grot. Het is daar 8 graden, dus een vest was ook echt nodig. De grot is zo'n 370 meter lang en omvat ongeveer 3.150 m2. Er zijn trappen, gangbare paden en bruggen aangelegd zodat je de verschillende kamers kunt bekijken. Ook vind je er oude botten van dieren en andere artefacten die stammen uit de ijzertijd.
Na een klein uurtje konden we de berg weer afdalen en besloten we een hapje te eten op het terras vlakbij de parkeerplaats. Elk een blikje cola, ik 300 gram kipfilet en Elsa 2 kebab met saus en een broodje, en dat samen voor zo'n 18 euro. Weinig geld voor een gevulde maag zullen we maar weer zeggen. In totaal zijn we er zo'n 2 - 2,5 uur geweest, daarna werd het tijd om naar Plovdiv te rijden en in te checken in ons appartement.

Net na 3 uur kwamen we aan in Plovdiv. Elsa lag het laatste half uurtje heerlijk te slapen in de auto. De stad is niet al te druk dus het was een rustige rit om bij ons verblijf te komen. We stopten vlak voor de deur en het inchecken was heel makkelijk. Het lijkt wel een nieuw gebouw, het appartement is vrij modern en echt van alle gemakken voorzien. We voelen ons verwend.

6 september blijkt trouwens een nationale feestdag te zijn in Bulgarije. Men viert dan de Dag van de Hereniging. Op deze dag herdenkt men de eenwording van het Vorstendom Bulgarije met de autonome provincie van Oost-Roemelië (Nee, dat is geen typfout) in 1885. Het was dus vandaag 140 jaar geleden en er was een groot feest in Plovdiv. Natuurlijk wilden wij hier ook iets van meemaken! Eerst hebben we onze spullen uitgepakt, even kort uitgerust, ons daarna in onze kleren gehesen en onze make-up gedaan. Laat ons die binnenstad maar eens zien! We verblijven gelukkig vrij dicht bij het centrum, dus maar in de benen 😉

Het was ontzettend druk in het centrum. Gezellig druk. Er waren straatmuzikanten en op een gegeven moment kwamen we in een optocht terecht van mensen in oude soldaten uniformen en andere klederdracht. De hele meute aan mensen volgde deze groep. Later op de avond hoorden we nog vuurwerk. Veel meer hebben we er niet van meegekregen.

Wij genoten van de oude gebouwen. En het blijkt dat het centrum van Plovdiv om een oud Romeins amfitheater heen is gebouwd. Heel bijzonder om te zien zo tussen de winkels en langs de rand zelfs autowegen. Hoewel de winkels dicht waren, hing er een heerlijke ambiance en was het nog lekker warm buiten. Naast oude gebouwen waren er fonteinen en gezellige terrasjes. We konden het niet laten weer heerlijk uit eten te gaan en genoten van risotto en pizza om daarna weer aan de wandeling naar het appartement te beginnen. 16.000 stappen in de pocket en hopelijk straks een goede nachtrust!

7 September - Bachkovo Monastery 

En wat deden we op zondag? Juist, een klooster bezoeken. Het op 1 na grootste klooster van Bulgarije nog wel, gelegen in Bachkovo. Gesticht in 1083. Een prachtige bouwstijl en op zich een mooi knus geheel. 
Het viel me op dat er weinig informatievoorziening was over de geschiedenis van het klooster. Dit had het wellicht voor mij interessanter gemaakt. Alles wat ik erover wil leren, zal ik van internet moeten halen. 

Het schijnt nog steeds een populaire plek te zijn voor pelgrims, er wonen momenteel nog steeds monniken en er worden nog steeds diensten gehouden. De fresco's komen uit verschillende tijden en je vindt er ook mooie voorbeelden van houtwerk, iconen en kerkelijke kunst. Er schijnt ook nog een ossuarium te zijn (een bottenkapel) die is gebouwd in de 11-12e eeuw. Toen wij hier aankwamen hadden de medewerkers pauze en mochten we niet naar binnen. In Tsjechië hebben we eerder zo'n ossuarium bezocht, eigenlijk vonden we het niet erg dat dit aan ons voorbij ging.  
Het was er wel aardig druk, mede doordat er een kind gedoopt werd vandaag. Verder staan er mensen in de rij om kaarsen te kopen om deze te kunnen branden. 

Bij de toegangspoort was nog wel een leuke markt waar we even rond struinden en wat souvenirtjes kochten.  

Belintash

Na een korte lunch zijn we doorgereden naar het wandelgebied van Belintash. In onze zoektocht bleek dat hier een heel mooi viewpoint moet zijn. We maakten hiervoor een korte hike van zo'n 4 kilometer met een klim van zo'n 120 meter. 

Het begon op een aardig vlak grindpad, liep uit naar een prachtige wandeling met hellingen door het bos, langs steile rotswanden en kwam uit bij een grote rotspartij waar we over stapels stenen moesten klimmen/ klauteren om bij de trap naar het grote rotsplateau te komen. Goh, wat hou ik van de bergen hier!! 😍 Ik heb echt grenzen verlegd en voelde mij heel klein vanaf dit uitzichtpunt. Wat hebben we genoten ❤️  

Gelukkig was het dichter bij het verblijf deze keer. Na een uurtje rijden snel boodschappen gedaan, gedoucht en daarna weer lekker uit eten geweest. We leven/ genieten als een god is Frankrijk ❤️ #dankbaar #17000stepstoday